Mike Fox

Uf nie pamięta pocałunku. Już zwątpiłem. I się zaczęło... Brakuje mi tamtej Julie. Jednak życie chciało i jest jak jest. Ja niczego nie będę naprawiał. Choćby miała mnie uderzyć nie przywrócę jej wspomnień. Może ona wtedy cierpiała.
- Oh. Zauważyłaś ? Jak miło. Widzisz od wczoraj Julie jestem silniejszy od ciebie. Jestem stu procentowym syrenem . Teraz jedna twoja nie miła uwaga i skoczysz z klifu nie wiedząc sama czemu.- powiedziałem i uśmiechnąłem się. - Pogadałem z Joe i dał ci tydzień wolnego. Jeśli potrzebujesz więcej to dzwoń do niego.
Oj ciężko to mi będzie zachować ten upór.

---

Julie Violin

Parsknęła śmiechem. On chce się z nią porównywać. On chyba nie wie jak bardzo się myli.
~Nigdy nie będziesz silniejszy ode mnie. Chodźbyś był nawet i 200% syrenem.
Wstąpiła w tą jego siłę. Nie mógł być silniejszy od niej. No może od jej ludzkiej postaci, ale w oryginalne nigdy jej nie pokona. Choćby miała się zakładać z nim o to. I tak by wygrała. Przecież ona jest wampirem, a on jej grozi skokiem z klifu.
Dobra może w tym momencie nie ma na tyle siły aby przejść do pełnej postaci, ale gdyby mogła to leżałby już na ziemi.

---

|Ask|Blog|Instagram|

WRÓCIŁAM~~

Mike Fox

Zaśmiałem się jednak w głębi czułem gorycz. Miałem jakąś tam nadzieje, że sobie zacznie przypominać, że ogółem będzie chciała sobie przypomnieć.
- Przekonajmy się.- powiedziałem i wszedłem do jej głowy.
Posterowałem nią by poszła w jakiś zaułek. Tam był pewien młody chłopaczyna bo jemu też kazałem tam przyjść. W jednej chwili dzięki mnie Julie wbiła się i wyssała całą krew z chłopaczka.
Kiedy on umarł, puściłem ją ze swojej mocy.
- Mówiłaś coś ?- zapytałem i odwróciłem się.
Ruszyłem w stronę biura. Wyjąłem z kieszeni cukierka i szybko go zjadłem. Muszę się przyzwyczaić do nowych umiejętności

---

Julie Violin

Wampirzyca robiła wszystko co jej rozkazał. Miała jednak tego świadomość, ale za nic nie mogła się przełamać.
Opadła na ziemię i została już tak. Patrzyła się na swoją ofiarę. Nawet nie był ładny.
~To się nie loczy. Ledwo wyszłam z szpitala!
Krzyknęła w jego stronę i wstała. Chłopak nie żył więc nie mogła nic już zdobić. Że też nie przemyślała swoich poprzednich słów.
Ruszyła lekko chwiejnym krokiem w stronę mieszkania. Weszła do środka i poczuła lekką ulgę. ale tylko na chwilę. Weszła do łazienki aby iść pod prysznic, ale tam zastała koszulkę Mike.
~Że co do jasnej cholery?!
Znowu nie widziała o co chodzi.

---

|Ask|Blog|Instagram|

WRÓCIŁAM~~

Mike Fox

Wszedłem do biura i tam to dopiero się zaczęło. Zaczęli mi gratulować, dziękować i nie tylko. Pytali się czemu mnie nie było na imprezie i Ginger sie pytała jak się czuje. Wszystkim kłamałem, że czuję się świetnie. Tak naprawdę czułem sie okropnie. Biedny chłopak źle trafił.
Jednak gdy patrzyłem jak ona go zabija to dotarło do mnie, że jest potworem. A potwora nie można kochać. Ona mnie nie kocha więc i ja muszę odpuścić.
Usiadłem u siebie w biurze i zająłem sie papierkową robotą. Coraz bardziej mnie teraz korci by kimś sie pobawić. Muszę w końcu jakoś ćwiczyć. Chodź z tego co lekarze mówili już jestem silny. W końcu wampira przekonałem aby tańczył jak mu zagram.
Coś czuje, że w końcu dorównam talentowi mojej siostry.
Jednak moja dobra energia zniknęła gdy spojrzałem na telefon. Julie na tapecie. Bardzo szybko zmieniłem to zdjęcie na zdjęcie Naomi.

---

Julie Violin

Nie zdążyła wziąć prysznicu. Ponownie się ubrała i z hukiem wyszła z domu. Kurczowo trzymając koszulkę w ręku szła przez miasto. Nie obchodziło ją to, że powinna odpocząć. Nie obchodziło ją to, że przedawkowała. Chciała po prostu się dowiedzieć co ta zasrana koszulka robiła u niej w łazience. Co się stało kiedy ona leżała w szpitalu.
Waliła mu do drzwi. Gdy ten otworzył od razu wbiła do środka.
~Co to ku&*^ robiło u mnie?!
Krzyczała bo wiedziała, że sama by na to nigdy nie pozwoliła.

---

|Ask|Blog|Instagram|

WRÓCIŁAM~~

Mike Fox

W pracy nikogo nie zamordowałem czyli jest progres. W drodze do domu też się pilnowałem by nie zawładnąć jakimś marnym żywotem. Jak najszybciej chciałem się znaleźć w swojej oazie spokoju i poczytać o syrenach. W końcu muszę się douczyć.
Kiedy przekroczyłem próg mieszkania pierwsze co to dopadłem szafki ze słodyczami. Wyjąłem ulubione kwaśne żeli, zdjąłem marynarkę i poluźniłem krawat. Usiadłem na sofie, włączyłem cichą muzykę i zacząłem jeść żelki. Takie dopieszczanie po ciężkim dniu.
Jednak moje cudowne uniesienia od cukru przerwało walenie do drzwi. A kogo to niesie pod wieczór ? Kiedy otworzyłem drzwi do środka jak huragan wpadła Julie. O co chodzi ?
Dopiero jak zamknąłem za nią drzwi zobaczyłem, że trzyma moją koszulkę. O szlag ! Zapomniałem o niej.
W sumie mógłbym jej usunąć pamięć, zabrać koszulkę i wyprowadzić za drzwi. Jednak ja też potrzebuję trochę zabawy i może teraz się trafiła okazja.
- Może wpierw tak " Dzień Dobry. Co u ciebie ? ". Sam chciałbym wiedzieć co robiła moja koszulka u ciebie. Skąd ją masz ?! Jesteś jakąś moją ukrytą fanką ?! Jak chciałaś mnie poderwać trzeba było to zrobić normalnie, a nie zabierać mi ciuchy. Zresztą kiedy mi ją zabrałaś ?- za ta scenę powinienem dostać nagrodę. Zagrałem to jak by faktycznie to ona zawiniła.

---

Julie Violin

Wściekłość biła z jej oczu. Nienawiść. Złość. Niepamięć. To wszystko wypełniało ją aż po brzegi, wręcz wylewało się i kapało na podłogę powoli rozlewając się coraz dalej i dalej. Rzuciła koszulką w niego.
~Ta jasne! A aniołki latają po niebie i świecą majtkami. Co to ku^%$ robiło u mnie!?
Była wściekła. Bardzo. Wręcz miała ochotę go rozszarpać.
Podeszła i chwyciła go za gardło. Przybiła do ściany i uniosła lekko. Nie jest jednak w pełni sił. Oczy błysły jej krwistą czerwienią. Tak. Teraz jest w swojej pełnej postaci. Po prostu nienawiść pozwoliła jej na to.
Ściskała jego szyję i z nienawiścią spoglądała w oczy.

---

|Ask|Blog|Instagram|

WRÓCIŁAM~~

Mike Fox

Mam już dość udawania, że mi na niej zależy. Tak udawania. Bo kiedy tak sobie myślę o tym wszystkim to gdyby to było głębokie uczucie to ona by mnie pamiętała. Pamiętała to wszystko. A na razie to tylko do mnie z pretensją. Zero jakiegoś uczucia przyjaźni tylko od razu na mnie naskakuje.
A to wszystko pojąłem dzięki zostaniu "bezduszną" istotą. Syrenem.
- Słuchaj księżniczko ! Nie wszystko zawsze musi być po twojej myśli. Jeśli Julie się coś nie podoba zmieńcie to. Nie panienko ! Tak nie ma ! Dlatego teraz wyjaśnił mi skąd masz moją koszulkę !?- wydarłem się na nią.
Inne formy rozmowy nie mają sensu. Skoro ja dla niej już nic nie znaczę to czemu ona ma znaczyć dla mnie. Jasne kochałem ją, ale to już nie ma sensu.

---

Julie Violin

Puściła, a raczej rzuciła z hukiem go na ziemię. Podeszła i przydeptała obcasem klatkę piersiową.
~To raczej ty mi powiedz! Przez tydzień leżałam w szpitalu! Ty podawałeś się za mojego męża i jeszcze ta koszulka! Wytłumacz się wreszcie!
Miała dość. Miała dość jego. Miała dość tych kłamstw. Czuła, że kłamie. On kłamie. Wiedziała to. Czuła to. Przecież ona wiedziała wszystko. Nie mogła się mylić.
~Kłamca.
Warknęła w jego stronę.

---

|Ask|Blog|Instagram|

WRÓCIŁAM~~

Mike Fox

Po chwili już leżałem na ziemi, a Julie wbijała mi but w klatkę piersiową. To się sadystka znalazła. Złapałem ją za kostkę i przewróciłem. Teraz to ja siedziałem na niej. Swoją syrenią mocą kazałem jej się nie ruszać. Tak, że mogła wierzgać ile chce, ale się nie podniesie.
- Słuchaj mała ! Podałem się za twojego męża bo chciałem wiedzieć czy nic ci nie jest. Byłem jedyną osobą jaka cię odwiedziła bo dla innych jesteś su&ką i nie ma co ukrywać ! Nikt nie wiedział, że jesteś w szpitalu bo nikomu na tobie nie zależy ! Obudź się... A w sprawie koszulki to ty mi ją zabrałaś ! -powiedziałem i złapałem ją za przeguby i docisnąłem do ziemi. - No Julie niedawno taka bliskość by cię cieszyła. Pewnie w tym momencie ciągnęłabyś mnie za włosy...A no tak... Ty nic nie pamiętasz. Jesteś tak słaba, że wdarcie się do twojej głowy to pestka. Mogę zobaczyć wszystko...Wszystko.
I tak jej pewnie usunę pamięć po tym zdarzeniem dlatego mogę jej teraz wszystko powiedzieć.

---

Julie Violin

Runęła na ziemię z hukiem. Cholera. O tym nie pomyślała. Wierzgała nogami, próbowała go dosięgnąć ale nie mogła. Jakaś siła jej na to nie pozwalała. Łzy napłynęły jej do oczu, jednak żadna nie pociekła po policzku.
~Kłamca. Cholerny kłamca. Jak możesz tak mówić, nie znasz mnie. Idiota, Cholerny Idiota. Nie znasz mnie. Nigdy nie znałeś. S jesteś skur@*!#&@ bez uczuć, więc co ty możesz o mnie wiedzieć.
Coś pozwoliło jej podnieś rękę i uderzyć go mocno w policzek. Łza spłynęła po jej policzku. Przegrała.

---

|Ask|Blog|Instagram|

WRÓCIŁAM~~

Mike Fox

Julie zaczęła płakać. Kiedyś, kilka dni temu by mnie to ruszyło. Teraz nic nie czuję. Usiadłem na niej po czym dostałem w policzek. Uśmiechnąłem się pod nosem i nachyliłem się.
- Oh ja jestem kłamcą ?! A kto mi mówił, że mnie kocha ?! Kto mnie błagał ze łzami w oczach bym jej nie opuszczał ? To ty jesteś kłamczuchą, Julie ! Nie ja. Ty każdego okłamujesz. Szeptałaś mi na ucho jaki to jestem ważny dla ciebie, a teraz co ... Usunąłem ci pamięć i nawet się ie starasz przypomnieć ! Ty nie chcesz by innym zależało i dobrze o tym wiesz ! Jesteś po prostu żałosna. Myślisz, że łzami zdziałasz wszystko ? Może u swoich byłych tak, ale nie ze mnę te numery. Wiem o tobie dużo. Jak na przykład, że twoim czułym punktem jest wewnętrzna strona ud albo że nie wiesz kto jest twoim ojcem/ matką czy kimś tam. Czy mówią ci coś słowa "~Zobacz. Przecież wszystko jest dobrze, nie martw się. Nic mi nie jest i nie będzie. Przecież potrafię o siebie zadbać. Tylko ty nie rób nic głupiego."

---

Julie Violin

Wściekłość biła z jej oczy niczym iskry. Poderwała się do góry, wykorzystując chwilę jego niepewności.
~Kłamiesz! Nic takiego nie miało miejsca! Kłamiesz! Nie! Cholerny kłamca! Jak możesz!
Poczuła ból głowy, ostry ból. Nie wiedziała co to. Czuła jakby coś chciało jej o czymś powiedzieć ale nie mogło. Coś dziwnego. Nie wiedziała co. Było to jednak bardzo bolesne. Nie wiedziała czy to Mike znów cos robi z jej głową, czy co. Miała ochotę stąd pójść, jednak chciała poznać prawdę.

---

|Ask|Blog|Instagram|

WRÓCIŁAM~~

Mike Fox

Po chwili Julie poderwała się do góry i zaczęła się znowu drzeć, że to ja jestem ten ble i fuj. Zaśmiałem się głośno na jej oskarżenia.
- Tak, jesteś pewna czy po prostu boisz się, że to nie ty masz racje !? Ktoś zdołał podejść twoje zabezpieczenia i odkrył, że masz uczucia. To byłem ja ! I wiesz co jeszcze ? Spaliśmy razem... Całowałaś mnie i nie tylko. Taka prawda Julie. To nie ja jestem potworem w tej bajce tylko ty !- krzyknąłem i złapałem ją za koszulkę. Przyparłem do do ściany i uniosłem do góry.
- Kochałem cię !!! Kochałem cię, a ty kochałaś mnie ! I to jest twój problem Julie. Bo za chwilę znowu o wszystkim zapomnisz i powrócisz do siania terroru.- tak, dalej krzyczałem. No bo ona jest strasznie irytująca.
Puściłem ją na ziemie i usiadłem na sofie. Ja jej już powiedziałem co chciałem. Jej kolej. Jednak jeśli będzie nazbyt wulgarna pocierpi. I ja tego dopilnuje.

---

Julie Violin

Patrzyła na niego jak na totalnego idiote. No bo w sumie był takim idiotą. Gdy skończył wybuchnęła śmiechem.
~Czyżbyś miał jakieś fantazje ze mną w roli głównej? Oj biedny, niespełniony Mike. Nie przespałam się z tobą. Może i miałeś z tysiąc babek w twoim łóżku, ale mnie tam nie było! Takie kity sobie Ginger wciskaj ale nie mi. Uhuhu Mike się zakochał i debilizmy wygaduje. Posłuchaj chłopcze, to ty masz problem!! Najpierw obmacujesz mnie w pracy, późnej jakimś cudem mdleję przy tobie, podajesz się za mojego męża i jeszcze próbujesz mi wmówić, ze się z tobą przespałam! Rób co chcesz, ja wychodzę.
Zmroziła go jeszcze spojrzeniem i wychodząc trzasnęła drzwiami,.

---

|Ask|Blog|Instagram|

WRÓCIŁAM~~

Mike Fox

Nie miałem  na nią już siły. Wróciliśmy do punkty wyjścia czyli, że ja sobie wszystko wymyślam, a ona jest ta oziębła i okropna. Co również oznacza, że znowu jesteśmy dla siebie nieczuli i oschli. Powoli zaczyna mi to pasować.
Kiedy ona się tam darła ja usiadłem na kanapie i zacząłem przeglądać jakieś magazyny. W końcu wyszła z efektownym trzaskiem. Od razu wszedłem do jej głowy i usunąłem jej znowu z pamięci tą kłótnie, to że znalazła koszulkę. Zostawiłem jednak uczucie, że jest na mnie wkurzona. Jednak uznałem, że mały rewanżyk nie zaszkodzi. Tak więc wsadziłem jej do główki naprawdę piękną fantazję ze mną w roli głównej. Niech teraz się zastanawia czemu ma takie figlarne myśli.
Wstałem z kanapy i podszedłem do lodówki. Wyjąłem kawałek czekoladowego ciasta. Usiadłem przy stole i powoli je zjadłem. Poszedłem się później umyć. Ciepła kąpiel coś tam pomogła jednak nadal czułem się dziwnie. Nie ze względu na Julie. Czułem czyjąś obecność w moim mieszkaniu. Jednak gdy chciałem się zagłębić w głowę danej osoby natrafiłem na wielki mur, który sprawił mi ból.
Wyszedłem szybko z wanny, ubrałem się w dres i sprawdziłem czy drzwi są zamknięte. Były, a ja chyba po wyjściu Julie ich nie zamykałem.
Poszedłem do sypialni z myślą, że już wariuję. Wszedłem do sypialni, a tam paliły się świece. Jednak nie to przykuło moją uwagę. W moim łóżku leżała kobieta. Jednak nie była to Julie. Była to Cadence. Wysoka blondynka, o nogach do nieba, krągłej talii i średnim biuście. Jej złote oczy uśmiechały się do mnie i migotały niczym dwie iskierki.
Wstała z łóżka i podeszła do mnie ubrana w piżamę. Jej piżama to prześwitująca czarna koszulka i białe szorty.
Rzuciła mi się na szyję i pocałowała. Przytuliłem ją do siebie i uśmiechnąłem się.
- Tęskniłeś ?- zapytała swoim słodkim głosem, a jej oczy zabłyszczały.
- Każdego tak witasz czy tylko starych znajomych ?
Usiedliśmy na łóżku.
- Znajomych ?- dopytała z odrazą.- Przyjaciół tak, znajomych nie.
- Ile się nie widzieliśmy ? Tęskniłem.- odparłem i pocałowałem ją w czółko.
- Od śmierci Naomi. Od czasu twojej ucieczki w wielki świat.-powiedziała i opadła na łóżko.
To prawda. Długo się nie widzieliśmy. Cadence jest moją przyjaciółką. Momentami robiliśmy rzeczy niepoprawne dla przyjaciół, ale ona jest syreną, a one nie mają poczucia winy. Właśnie ! Skoro ona jest syreną to może mnie pouczy tego i owego.
- Opowiedz lepiej co to za nowa dziewczyna, której usunąłeś pamięć.- powiedziała i przyciągnęła mnie do siebie. Jak za starych dobrych czasów. Szkoda, że od razu musi mi wchodzić do głowy. No, ale cóż. Cała Cadence.
- Błagam nie mówmy o niej. Skoro usunąłem jej coś z pamięci to znaczy, że to zamknięty rozdział. Lepiej opowiedz co u ciebie. Jakieś miłoście nowe ?
- Każdego kogo poznaje to raczej się nim bawię. Moja jedyna miłość uciekła ode mnie w wielki świat.- powiedziała puszczając mi oczko.
Taaa był okres kiedy byliśmy nie tylko przyjaciółmi.
- Oj nie obrażaj się. Jesteś syrenką. Nie wolno ci. Ja od jakiegoś czasu też jestem więc może byś mnie czegoś poduczyła. W końcu jesteś najsilniejszą syreną jaką znam- to prawda. Momentami ona jest silniejsza od Ginger.
I tak oto leżąc w łóżku obok siebie Cad zaczęła mi opowiadać co robiła przez ten czas jak i w pewnym momencie zaczęła mnie uczyć.

Ostatnio zmieniony przez majkel325 (29-06-2015 o 11h09)

---

Julie Violin

Stała kilkadziesiąt metrów od jego domu. Wiedziała, że była u niego, że się kłócili, że była zła. W dodatku w jej pamięci odtworzył się obrazek, którego nie chciała widzieć. Zaklęła. Nie. Nie spali z sobą. Nie ma mowy. Kopnęła kamyk i poszła dalej.
Właściwie to dawno nie była w knajpce. Ta. Przynajmniej ona myślała, że dawno. W sumie to nie było daleko, mogła się przejść. Chciała się odprężyć, po kłótni i wymazać tą dziwną rzecz z głowy. Co z tego, że powinna odpoczywać. *&ja powinna.
Weszła do kawiarni, a zza lady wyleciała Onika, która przytuliła się do wampirzycy. Śmiesznie to trochę wyglądało bo Julie i tak wyższa od Oniki nawet bez obcasów teraz była olbrzymem. Chociaż Onika należała do niskich osób, miała może z 155 cm. Przy każdym więc była krasnoludkiem, a każdy przy niej olbrzymem.
~Boooże co ci się stało? Nie odbierałaś. Nic. Zero odzewu.
Julie nie wiedziała o co chodzi, w końcu długo tu nie witała.
~Co? Byłam w szpitalu, ale po co miałam odbierać.
~Z Chrisem jest źle. Ani zioła ani krew nie działa. Nic. Pomóż.
Nie pamiętała nic. Nie pamiętała, że Chris pozbawiony został kłów.
~Co?
Onika zrozumiała, że Julie nic nie pamięta więc zaczęła tłumaczyć.
~Ty i twój kochaś, Mike tak, byliście u nas. Mu się nie podobało jak Chris się do ciebie zwraca. Pobili się. Wybił mu kły.
~Co ku*&^? Gdzie on jest?
~U mnie.
Julie wyszła, a za nią Onika uprzednio zamykając kafejkę. Szybko znalazły się w mieszkaniu Oniki, gdzie Chris wręcz konał. Tak. Pomimo, że wampir jest martwą jednostką można go torturować np. głodząc.
Podbiegła do niego i wstępnie oceniła jego stan. Było źle. Bardzo źle. Nie do końca wiedziała co ma robić w tej sytuacji. Musiała jednak działać, w końcu to był jej przyjaciel, ich nie zostawia się na pastwę losu.
~Przynieś mi szklankę, nóż i jakąś ścierkę.
Poleciła i zaraz wszystkie przedmioty dostała. Nacięła nadgarstek, a krew ściekła do szklanki. Podała blondynowi do picia i poleciła wypić. Niechętnie ale zrobił to.
~Pozostaje czekać.
Była silnym wampirem, który ''zrodzony'' został z elity. Jej krew miała uzdrowicielską moc, jednak nie zawsze mogła pomóc. Chodzi też o to, że mogła przemieniać za jej pomocą ludzi w wampiry. Tego jednak nie chciała. Miała nadzieję, że to zadziała. Pozostało naprawdę tylko czekać.

---

|Ask|Blog|Instagram|

WRÓCIŁAM~~

Mike Fox

Długo jeszcze rozmawiałem ze swoją uroczą towarzyszką, a raczej to ona mi opowiadała rożne rzeczy. Jednak przyjemnie się jej słuchało. Cieszyłem się, że się pojawiła w takim momencie kiedy tego potrzebowałem. Myśle, że Ginger mogła w tym maczać swe palce. W końcu tylko ona i Joe wiedzieli o Julie i jej pamięci. Albo po prostu Cadence się stęskniła za swoim byłym chłopakiem i najlepszym przyjacielem.  Ach te tytuły.
W końcu jednak odpadłem i zasnąłem. Czułem jak dziewczyna się do mnie przytula. Było to urocze.
Rano obudziłem sie wyspany i szczęśliwy móc patrzeć na leżąca obok Cad. Ona tak słodko spała. Ogółem wokół niej roztaczała sie słodycz. W końcu w jej krwi tle niej płynęło. W mojej już powoli też. Napisałem Joe'mu, że dziś nie idę do pracy po czym on napisał, że jak chce to moge sobie wziąć tydzień wolnego. Słodka Ginger go
sobie omotała wokół paluszka. Wstałem i ubrałem sie w dresy. Poszedłem do kuchni i nalałem sobie kawy. Po chwili czułem jak krew cienkie mi z nosa. Dziwne. Cad pojawiła sie w drzwiach i po podejściu do mnie uraczyła me usta delikatnym pocałunkiem. Po chwili wyjaśniła, że krew leci bo za bardzo skupiłem sie na jakimś " zaklęciu ". W tym wypadku pamięci Julie. Cadence kazała mi trochę odpuścić co zrobiłem. Możliwe, że Julie teraz cos przypomni. Oby nie.
Moja towarzyszka ubrała sie w małą czarną i wysokie obcasy po czym ubrała mnie w garnitur i wyprowadziła na dwór. Powiedziała, że przyda mi sie lekcja w terenie. Ruszyliśmy przed siebie.

---

Julie Violin

Julie wraz z Oniką całą noc czekały na poprawę. No i się doczekały. Chris nie zwijał już się z bólu, zamiast tego spał jak zabity.
Dopiero rano Julie stwierdziła, że pójdzie do domu, a później znów tu wróci. W końcu Onika musi kręcić biznes, a Julie i tak nie ma nic do roboty.
Poleciła czekać do póki nie wróci i wyszła. Czym jednak byłoby jej życie gdyby na drodze nie spotkała dobrze znanego syrena. Patrząc na niego jej pamięć zaczęła powracać, częściowo. Na razie odsłonił się sam moment bójki w kawiarni. Nic więcej. Jedynie fakt, że Mike pobił się z Chrisem.
~Jak mogłeś! Jakim prawem! Co ty w ogóle tam robiłeś?! Zadowolony z siebie? Bardzo? Pogromca wampirów się znalazł!! A to co za lafirynda?! Gratulacje wyboru! Cholerny podrywacz i oszust!
Wykrzyczała prosto w jego twarz i zmierzyła stojącą z boku blondynkę wzrokiem. Nawet nie była ładna w porównaniu z Julie. Lafirynda.

---

|Ask|Blog|Instagram|

WRÓCIŁAM~~

Mike Fox

Szliśmy sobie spokojnie. Cadence trzymała mnie pod rękę i szukała dla mnie wpierw prostego celu aby sprawdzić jak silny na razie jestem. Nagle przed nas wyskoczyła wściekła Julie.
Poczułem, że coś sobie przypomniała. Jak się okazało przypomniała sobie moją bójkę z jej eks. Ach jak miło. Cała wściekła zaczęła się na mnie drzeć. Cadence powstrzymywała sie od wybuchu śmiechem. Widziałem to w jej oczach. Jak rownież  czułem, że grzebie Julie w głowie. Nadal nie opuściłem jej umysłu więc czułem jak inni tam wchodzą.
Jednak wracając do kłótni. Kiedy skończyła zaśmiałem się. Nie miałem pomysłu na wytłumaczenie. W końcu nie powiem jej przecież prawdy. Sama ją może odkryje. Jednak zanim cokolwiek powiedziałem wtrąciła sie Cad. Oj to bedzie ciekawe.
- Wpierw opanuj sie laleczko. Jesteśmy w miejsu publicznym i nikt z nas nie chce kłopotów. - powiedziała patrząc na nią z wyższością.
- Dokładnie. Zresztą nie muszę ci się z niczego tłumaczyć. To już nie moja sprawa. Zresztą skąd ci się wzięło, że jestem oszustem. Nigdy cię nie okłamałem. Wszytko co powinnaś wiedzieć, a teraz nie wiesz jest zabezpieczone w twojej głowie. - mówiąc to puknalem ja w czoło.
Cadence się zaśmiała. Ja rownież się uśmiechnąłem. Wyminęliśmy ją i ruszyliśmy przed siebie.



Jeszcze ich dogoni xD

---

Julie Violin

Oburzyło ją zachowanie tej blondyny. Najwyraźniej grzebała jej w głowie, a Julie miała kolejną wizję z przeszłości. Wcale nie zasłabła na przymiarkach tylko w domu. U siebie. Co tam do ku*&^ nędzy robił Mike?
~Oszust! Jakim cudem zasłabłam na przymiarkach jak w domu!? Myślisz, że nie pamiętam? Co ty tam robiłeś do jasnej cholery? A ty laluniu się nie wtrącaj. Zresztą on wygląd jak twój alfons. Nie twoja sprawa więc się zmyj!
Nie polubiła tej blondynki. W życiu nie polubi. Dzi#$%! Rzuciła w myślach w jej stronę. Jeśli jeszcze jest w jej główce to usłyszy.
Teraz chce tylko tłumaczeń Mike.

---

|Ask|Blog|Instagram|

WRÓCIŁAM~~

Mike Fox

Dajcie mi ludzie siłę na tą kobietę. Ona się nigdy nie nauczy trzymać języka za zębami. Zwłaszcza powinna się pilnować przy syrenie takiej jak Cadence. Bo ona bez żadnych wyrzutów sumienia ciśnie ją w przepaść. Już wdziałem jak Cad wyjmuje cukierka aby spotęgować swoje siły. Powstrzymałem ją i przeniosłem swoją uwagę na Julie.
- Ty zacznij brać jakieś leki na pamięć ja ci mówię. Coraz gorzej z tobą skarbie. A jeśli chodzi o przymiarki to nie zaprzeczam, że były u ciebie. Od kilku dni nie chodziłaś do pracy i powiedziałem że muszę skorygować kilka stroi bo jest pokaz. I po pracy wpadłem do ciebie. Resztę powinnaś znać. I lepiej wyzbądź się tych tanich pogróżek i plugawych słów. Damom nie przystoi. - powiedziałem z uśmiechem.
Jednak Cadence musiała wrzucić swoje kilka groszy do jej głowy. Jednak nie wiem co jej powiedziała bo wykluczyła mnie co bolało.
Taka z ciebie dama jak ze mnie wampir. Widziałam jakie rzeczy z nim robiłaś. Zanim wyczyścił ci pamięć.
Gdy skończyła znowu byłem w Julie głowie za to Cadence ją opuściła i uśmiechała sie do mnie zadziornie.

---

Julie Violin

Co on do niej mówi. Co on do jasnej cholery mówi. Przymiarki? H*& a nie przymiarki.
~Myślisz, że co? Skasowałeś mi pamięć i teraz mi próbujesz coś wmówić! Nie było żadnych przymiarek. Nie wmawiaj mi. Bo co mi zrobisz? Ty i twoja syrenia dz*@#$. Wypie*&^%$# z mojej głowy! Pie*&^%$ się!
Pokazała w ich stronę środkowego palca i odeszła. Ma dość. Ma dość jego i tej laluni. Skąd ona się wzięła? Nowa modelka w firmie co poleciała na jego głupotę? Wiedziałaby. Przecież ktoś by jej powiedział. Chyba.

---

|Ask|Blog|Instagram|

WRÓCIŁAM~~

Mike Fox

Tej kobiecie już na mózg padło. No i czemu Cadence jej powiedziała o tej pamięci. Tylko ją wkurzyła, chodź myśle, że o to jej chodziło. Kiedy Julie odeszła odetchnąłem jednak Cad była wkurzona. Wyjęła cukierka i wrzuciła do buzi. Oczy jej zabłysnęły. Oj nie wiedzę tego dobrze.
- Wracaj tu Wieśniareczko. - po tych słowach Julie posłusznie pod wpływem mocy Cad wróciła do nas.
Cadence złapała dodatkowo Julie za szyje i przyparła ją do muru. Trzymała ją i tak w mocy czyli Julie nie mogła się uwolnić.
Z każdym słowem Cad widziałem jak Jule brakuje powietrza i nie ma jak oddychać.
- Słuchaj, Słońce... Powinnaś mu uwierzyć. Mówi prawdę, ale oczywiście ty musisz mieć rację jak zawsze. Niech do ciebie dotrze, że dla twojego dobra usunął ci fragment pamięci. To ten twój chłoptaś z kawiarni dosypał ci wręcz śmiertelna dawkę proszku wiec odpuść Mike'owi. - syczała w jej stronę. Dobra muszę zareagować. - Cadence puść ją. Robisz jej krzywdę.
W moim głosie było czuć desperację. Nie chciałem by ta ją zabiła. Widziałem jak Cadence rozluźnia oba uściski.
- I jeszcze raz mnie wyzwij, a nawet Mike ci nie pomoże. - po tych słowach syrena ją uwolniła, a Julie upadła i zaczęła głęboko oddychać.
- Zawiodłem sie na tobie Cadence. Myślałem, że umiesz się pilnować chodź odrobine. - jednak i tak mi zaimponowała. Też chce byc taki silny.
Cadence objęła mnie i ucałowała w policzek.
- Juz dawno powinieneś ją zabić. Jednak ty ją kochałeś wiec rozumiem. Teraz przestajesz wiec mam nadzieje, że następnym razem to ty jej pogrozisz. - powiedziała i pocałowała mnie w usta żarliwie pokazując równoczesne Julie środkowy palec. - Mogłaś mieć to, Słoneczko. Wybrałaś bycie dośmiertną su&ą. Smutne.
Ja nadal otrzasalem sie po pocałunku.

---