U mnie, chociaż bardziej niż w poczekalni na posiadówkach u znajomych, królują karteczki na czole Zasady są proste: siadamy w kole, każdy bierze samoprzylepną karteczkę i pisze na niej imię i nazwisko znanej postaci lub osoby (obojętnie, czy prawdziwej, czy fikcyjnej, ale takiej, żeby raczej wszyscy zgromadzeni wiedzieli, o kogo chodzi). Taką karteczkę przykleja się na czoło sąsiada. Celem jest odgadnięcie, kim się jest (kogo ma się na czole), poprzez zadawanie pytań, na które można odpowiedzieć tylko "Tak/Nie". Po kolei w kółku każdy zadaje po jednym pytaniu i tak do skutku. Zawsze jest przy tym kupa śmiechu

U nas ostatnio na paletach jest gra w "mafię" siadamy sobie wokół stołu (czy gdzie kto chce) i losujemy po jednej karcie - ilość kart zależy od ilości graczy. Ośmiu graczy, siedem kart - jedna nie losuje, bo jest "mistrzem gry" (chociaż fajniej jest jak grupka jest większa nikt nie pokazuje reszcie jaką ma kartę!). Osoby, które wylosowały kartę z królem (na małą grupę jest ich dwóch) są mafią. Pozostali (Ci ze zwykłymi kartami) to mieszkańcy miasta. Gra polega na tym, że mistrz gry mówi: "zapada zmrok. Miasto usypia.". Wtedy wszyscy gracze zamykają oczy. Kolejna komenda mistrza to: "mieszkańcy śpią. Budzi się mafia". Mafia (ci z królami) otwierają oczy i typują osobę, która odpada - oczywiście nie zdradzając się, że jest się w mafii. Potem jest: " mafia zasypia." (mafia zamyka oczy) i "Jest poranek. Mieszkańcy/Miasto się budzi". Wszyscy otwierają oczy i wskazana przez mafię osoba odpada z gry, a reszta typuje kto może należeć do mafii - czyli kto odpada. Gra kończy się kiedy cała mafia zostanie zdemaskowana albo zostanie jeden mieszkaniec.  Oczywiście mistrz gry nie może nikomu zdradzić kto jest mafią - oni sami raczej tego nie zrobią xD
Sama gierka może nie należy do wybitnie szalonych, ale kocham to dochodzenie kto i dlaczego, a także kto następny wypada - oskarżenia są absurdalne!  Zgon ze śmiechu murowany xD

Ostatnio zmieniony przez Steno (28-08-2014 o 16h42)

---

Steno, aż mi się przypomniało, jak jechaliśmy na moją pierwszą kolonię. xD Też chciałam napisać o tej grze. T.T
A naleśnika znam pod nazwą papierosa, graliśmy w to kiedyś gdy moja klasa zleciała się do mojego domu.
Pod koniec roku na lekcjach angielskiego gramy w wisielca (po angielsku!). Zwykle jest kupa śmiechu, jak ktoś popełni literówkę i przez niego cała gra się sypie. xD

---

Majeran, takie życie! *ivil smajl
poza tymi to zazwyczaj popitala się w jakies karcianki, ale inne? Mój mózg przestał ogarniać co tam nowego na podwórzu słychać i wszelkie gierki młodzieży przelatują koło mnie bez większego echa ;d a szkoda, bo czasami jest taka zajawka żeby pograć w coś w wolnej chwili, a zazwyczaj nie ma w co, bo albo brak ludzi, albo brak pomysłu na zabawę. Starość xD

---